سرانجام پس از پیچ و خم های فراوان و بحث های کارشناسی و اجتماعی، سیاسی لایحه هدفمند شدن یارانه ها به تصویب مجلس شورای اسلامی و تائید شورای محترم نگهبان رسید و شروع اقدام بسیار مهمی در تحولات اقتصادی کشور را به وسیله دولت دهم رقم زد. این دولت دهم است که اینک می تواند بر پیشانی فعالیت ها، افتخارات و یا خدای ناکرده ضعف های خود فرآیند اصل 44 قانون اساسی را در یکی از شاخص های مهم آن یعنی هدفمندی یارانه ها به آزمون بگذارد.
اگرچه دولت آقای احمدی نژاد با شتاب و جسارت و جرات مایل بود هدفمندی یارانه ها را در زمان کوتاه تر و با شتاب بیشتری انجام دهد تا شاید امکان ارزیابی آن در مدت باقی مانده از تصدی دولت دهم ممکن باشد و یا از یک سو این امکان وجود داشته باشد که سایر حوادثی که می تواند در پیرامون و حاشیه اجرای هدفمندی یارانه ها اتفاق بیافتد را مسئولان دنبال کنند، اما نقطه نظرات کارشناسی نمایندگان مجلس شورای اسلامی، مجموعا روند را با شیب بیشتری پیگیری نمود و زمان مورد نظر را چند سال اضافه تر دنبال کرد. در عین حال نظارت خود را بر نحوه کنترل بودجه برای جلوگیری از بی نظمی احتمالی تسری بخشید.
اما هدفمند کردن یارانه ها از این جهت بسیار مهم و تامین کننده است که در پی شناخت صحیح نیازمندان از حمایت یارانه ای و افزایش میزان درآمد دهک های پایین است و همچنین به دنبال آن است که برای گروه هایی که به یارانه نیازی ندارند، اما به صورت مساوی و متناسب با سایرین از آن برخوردارند و در عین حال فرصت های بهتر، بیشتر و امکانات بالاتری دارند نیز بتواند توازن و عدالت اجتماعی را برقرار نماید.
در گذشته از بودجه های حمایتی کشور اقشار مختلفی برخوردار می شدند که معلوم نبود واقعا حق چه کسی به خوبی ادا می شود و یا مدیون اصلی کیست و استفاده کننده راستین چه کسی باید باشد. اما در شرایط کنونی، هدفمند شدن یارانه ها در پی آن است که سمت و سوی یارانه به سوی کسانی که نیازمند حقیقی هستند، سوق داده شود و یا به صورت سرمایه های اقتصادی برای این قشر به کار گرفته شود.
پیشتر، گاهی فرصت های یارانه ای مردم این سرزمین حتی نصیب مهاجرین کشورهای دیگر می گشت و عملا عدالت اجتماعی رعایت نمی شد.
شاید بتوان گفت که هدفمند کردن یارانه ها و اجرای صحیح آن گرانیگاه اقتصاد پویا و سلامت جمهوری اسلامی باشد که می خواهد در راستای سیاست های اجرایی اصل 44 قانون اساسی ظهور و بروز پیدا کند.
اما بدون شک، اجرای هدفمند کردن یارانه ها نیازمند زیر ساخت های لازم و قوانین و مقررات جدید و همراهی مدیران و مسئولینی است که بتوانند به خوبی و طبق قانون آن را به منصه ظهور و بروز برسانند. البته این فرصت در قانون لحاظ شده است تا اگر در سال های آتی نیازها و ضرورت های جدیدی شناخته شد، این مساله در قوانین بودجه یا قوانین الحاقی و ترمیمی، مورد توجه قرار بگیرد.
به نظر می رسد، برای اینکه بدانیم و بتوانیم هدفمند شدن یارانه ها را به خوبی اجرا نمائیم:
1- نیازمند اطلاع رسانی دقیق از ظرفیت ها، باید ها و نبایدها هستیم.
2- نیازمند همکاری و همگامی همه ساختارهای رسمی حکومتی هستیم.
3- نیازمند کارشناسی مستمر جهت ترمیم و یا تعمیر ضرورت های جدید هستیم.
4- نیازمند همدلی، همکاری و همگامی عمومی هستیم.
5- نیازمند شناخت الزامات، آمار، ارقام و ضرورت ها هستیم.
6 و 7 و 8 ... .
به هر حال امید است این محک و آزمون بزرگ برای حرکت اقتصادی بزرگ کشور، فرصتی برای مانور دولت خدمتگزار و یا همراهی سایر مسئولین کشور باشد.